Van Léon via Bilbao naar Lochem; over verrassing, cultuur snuiven en winnen

Vandaag nemen we afscheid van de Camino en van Léon. We hebben allebei een prima nacht slaap achter de rug en we starten de dag met een heerlijk ontbijt.

Daarna pakken we onze spullen en lopen op ons gemak in de richting van het station. We zijn nog maar net onderweg als we twee bekenden tegenkomen. Onze vrienden uit Zuid-Korea! Toen wij naar Carrion de Los Condes liepen, gingen zij nog 17 kilometer verder. Dus het is een verrassing dat we hen in Léon aantreffen. De grote, zijn naam is Ha (zoals hij zelf zei: ‘as in hahaha’) is van plan op zijn tempo (3 km per uur) door te lopen naar Santiago. Hij is blij want hij is ontslagen dus hij heeft tijd genoeg. Eerlijk gezegd: hij is altijd blij. Bas en ik noemen hem (vrij naar Roald Dahl) de GVK: Grote Vriendelijke Koreaan. De kleinere heeft wel haast: hij moet een vlucht naar Korea halen en daarom neemt hij vanuit Léon de bus naar Sarria om de laatste 100 km te lopen en zo zijn compostela te bemachtigen in Santiago.  We maken nog een laatste foto

met dit illustere tweetal en dan gaan we verder richting trein.

In de buurt van het station hebben we nog voldoende tijd om een terrasje te pakken en wat te drinken. Onze trein vertrekt rond 13:30. Ook op dit station moet alle bagage door een scanner. De trein vertrekt met een kleine vertraging. De zitplaatsen zijn prima en de airco maakt het een fijne reis. In Miranda de Ebro moeten we overstappen op een regionale trein. De reis gaat door een prachtig stukje Spanje. Iets over 18 uur zijn we in Bilbao.

De drie kilometer tussen treinstation en het busstation overbruggen we met een Uber-ritje. Omdat ik twee jaar geleden in hetzelfde hostel sliep, weet ik dit keer de ingang in 1 keer te vinden. We slapen in een soort studentenhuisvesting. Niet groot, wel schoon. We eten een pizza in de stad en als we teruglopen naar onze slaapplaats gaan we nog even op een terras zitten voor een drankje. En daar kijken we samen ook terug op de dagen die achter ons liggen. Trefwoorden: dankbaar, gaaf en heel goed dat we dit gedaan hebben. We wisselen onze hoogtepunten uit en blijven stil als het gaat om de vraag wat er is tegengevallen. Ik vond het heel mooi om mezelf terug te zien in de manier waarop Bas de Camino beleefde. We zitten geniaal!

De volgende morgen ontbijten we in het restaurant bij ons hostel. Daarna overleggen we even wat te doen met de uren die we nog hebben. We moeten rond half twee op het vliegveld zijn en we besluiten dat we dan nog een paar uur hebben om door het Guggenheim te lopen. De Uber-taxi zet ons voor de deur af en nadat we onze rugzakken hebben ingeleverd gaan we op verkenning uit. Het museum is veel te groot en indrukwekkend om in 2 uur te zien, maar wat we er van gezien hebben vinden we heel bijzonder mooi.

Dan met de bus naar het vliegveld en ook dit keer gaat alles vloeiend. We hebben nog tijd voor een broodje en wat drinken en spelen samen een potje Clever. Als ik het tweede spel weet te winnen kan mijn dag eigenlijk niet meer stuk. Dat komt mooi uit, want ons vliegtuig is inmiddels geland, zodat we kunnen boarden. De retourvlucht naar Eindhoven verloopt precies volgens schema en iets over half 5 lopen we de aankomsthal binnen waar Steffie en Marrianne ons op staan te wachten. We nemen afscheid van elkaar en Marrianne en ik rijden terug naar Lochem. Een uurtje later komt ook Guus binnen gewandeld. Deze pelgrim is weer thuis!