Van Bercianos del Real Camino naar Mansilla de las Mulas: over ontbossing en een spel.

Na een behoorlijk goede nacht wat mij betreft, weet Bas te melden dat vannacht het hele Amazonegebied is ontbost door onze Spaanse buurman in de kamer. Desondanks sliep ook hij een stuk beter. 

Als we buiten staan met onze spullen, is het nog donker. Op de tast en bij het licht van onze telefoons pakken we in en vertrekken we. De zon begint net een beetje mee te doen, dus de lampen kunnen direct weer uit. In El Burgo Ranero stoppen we voor een ontbijt: geroosterd brood met gebakken ei en tomaten. En die Spaanse tomaten zijn muy lekker jongûh. We treffen weer veel oude bekenden. En ook een nieuwe: een italiaanse pelgrima. 

Ook vandaag staat er 26 km op het programma en ik merk gedurende de dag dat die afstand me al beter afgaat dan gisteren. Bas heeft gelukkig nauwelijks last van zijn blaar. En met een plukje wandelwol is het helemaal oké. De temperaturen in de ochtend zijn inmiddels weer afgenomen tot een fijne 14 graden. Zodra de zon erbij komt gaat die temperatuur vlot omhoog, maar we hadden ook dagen dat het om 7 uur al 20 graden was. We hebben dus meer speling. 

Het is wel duidelijk dat we het mooiste stuk van de Meseta achter ons gelaten hebben. We lopen vandaag eigenlijk steeds op een voetpad langs een weg. Er is niet heel veel verkeer, maar erg inspirerend is het desondanks niet. Die inspiratie vinden we dan maar in onze vragen van de dag.  Overigens merk ik dat de 26 km van vandaag me al een stuk beter af gaan dan die 26 van gisteren. Snelle leerling zeker...

Rond enen lopen we Mansilla binnen. In het centrum landen we op een terras om de ergste dorst weg te spoelen. Daarna lopen we naar onze slaapplek. Ik krijg een app dat enkele pelgrims gaan zwemmen in de rivier net buiten Mansilla. Hoewel ik daar goede herinneringen aan heb, kies ik toch voor een uurtje slapen. Bas gaat er wel op af. Als ik rond 7 uur het stadje in loop, zie ik Bas en drie andere pelgrims op het terras waar we eerder zaten. Ze zijn verwikkeld in een spelletje Clever, dat Bas in zijn rugzak meedraagt. Hij probeert de regels uit te leggen aan een italiaanse, een Ierse en een Chinees. Achteraf vond hij dat best pittig.

Na het spel gaat ieder zijns/haars wegen. Wij scharrelen wat door het stadje en vinden een plek waar we heerlijk kunnen eten en genieten van een glas wijn. Je zag de mensen om ons heen denken: ‘die zitten geniaal’. En zo was het.